Üstüne kapanınca kapılar, her anahtar kendini esir ediyor.

Çığlıklarım yalnızlığımca duyulup, yansızlığımda konuşuyor.

Durma kaldır o içimden sıyrılan korkaklığımı,

Durma kandır o içime sığınan çocukluğumu,

Her ne dersen ve ne eylersen eğlenecektir gönlüm, dizlerinin izinde.

Üstüne dökülünce zaman, her saniye kendine zulüm ediyor.

Benliklerim zamansızlıkta yıkılıp, sensizliğimde sürgün oluyor.

Sorma anla o sensizliğe intihar eden her anımı,

Sorma anla o sonsuzluğa sıyrılan sende olan yanımı,

Her zaman ve mekân sendeyse kalenderdir gönlüm, gözlerinin içinde.

….

zulfani