Üstüne kapanınca kapılar, her anahtar kendini esir ediyor.

Çığlıklarım yalnızlığımca duyulup, yansızlığımda konuşuyor.

Durma kaldır o içimden sıyrılan korkaklığımı,

Durma kandır o içime sığınan çocukluğumu,

Her ne dersen ve ne eylersen eğlenecektir gönlüm, dizlerinin izinde.

Üstüne dökülünce zaman, her saniye kendine zulüm ediyor.

Benliklerim zamansızlıkta yıkılıp, sensizliğimde sürgün oluyor.

Sorma anla o sensizliğe intihar eden her anımı,

Sorma anla o sonsuzluğa sıyrılan sende olan yanımı,

Her zaman ve mekân sendeyse kalenderdir gönlüm, gözlerinin içinde.

….

zulfani

Bulamadım kendime sığınacak bir mekân,

Ol dedin de oldum senden ayrı lâmekân.

Kapılarım kapanmış, devranım dönmekte.

Görenim yok, ben sen olmuşum aynı gömlekte.